Mohammad

Mohammad

گزارش صعود به قله ارفع کوه مورخ جمعه 28 آبان 95

ارفع_کوه

 ارفه کوه یا ارفع کوه در منطقه البرز شرقی با ارتفاع 2650 متر یکی از قلل مرتفع و مهم منطقه سوادکوه مازندران به شمار می آید. در دامنه های این کوه زمینهای کشاورزی و دامداری از مشاغل محسوب می گردد و وجود مرتع های بزرگ در میان جنگلهای انبوه «کاله» گواه این می باشد. این قله در منتهی الیه شرقی خطالراس قله اوریم قرار دارد و در جنوب آلاشت در منطقه سوادکوه واقع است. به جهت موقعیت خاص این قله، نماهای زیبایی از قله های اطراف می توان دید و به لحاظ قرار گرفتن در ارتفاعی خاص و موقعیتی خاص، همواره در پوششی از مه قرار دارد.

روستای ارفع ده (آرپاده)، پس از 200 کیلومتر دور شدن از شهریار در جاده فیروزکوه (به سمت شمال حدود ده کیلومتر بعد از ورسک) و درست روبروی رستوران چاپار واقع شده است، 7 کیلومتر جاده ی مارپیچ در دل کوه های جنگلی که اکثر مسیر آن آسفالت می باشد شما را به روستای ارفع خواهد رساند.

ارتفاع ارفع ده 1450 متر  می باشد. ارتفاع قله 2650 متر است.

نام قله ارپده يا آرپاده يا آرپا بوده است. « آر » به معنای بلند و « پا » به معنای حکومت و « پ » به معنای کنار يا پهلو بوده و بعد از حمله اعراب به ايران چون در الفبای عربی پ نداريم نام کوه به ارفع برگشته است.

در برنامه ای که به مناسبت روز جهانی پرندگان مهاجر در روز جمعه 95/02/24 ساعت 16:50 توسط عده ای از حامیان تالاب تدارک دیده شده بود، اعضا شورای اسلامی روستای صالحیه و جمعی از حامیان تالاب صالحیه گرد هم آمدند و به این بهانه یکی از اعضای باشگاه پرنده نگری ایرانیان، آقای علی حاجی آبادی مطالبی را در خصوص اهمیت حضور پرندگان در تالاب و ضرورت حفظ این زیستگاه تازه احیا شده عنوان نمودند.

دوستداران و حامیان این برنامه نیز پوستر تدارک دیده شده ویژه این روز را به نشانه حمایت از این روز بر بالای پل قدیمی مشرف به تالاب برافراشتند.

همچنین پرنده نگری و مشاهده پرندگان آزادی که اکنون پس از سالها به این زیستگاه بازگشته اند بخش دیگری از برنامه بود.

1- فلاروپ گردن سرخ
2-
آبچلیک آواز خوان 
3-
تلیله بلوطی
4-
تلیله کوچک
5-
چوب پا
6-
آووست
7-
فلامینگو
8-
کفچه نوک
9-
اگرت یزرگ
10-
اگرت کوچک
11-
آنقوت
12-
پرستوی دریایی نوک کاکایی
13-
پرستوی دریایی معمولی
14-
پرستوی دریایی بال سفید
15-
سلیم کوچک
16-
سلیم طوقی کوچک
17-
کاکایی صورتی
18-
کاکایی سر سیاه
19-
حواصیل خاکستری
20-
دم جنبانک ابلق
21-
کبوتر چاهی
22-
هد هد
23-
چک چک دشتی
24-
چکاوک کاکلی
25-
چکاوک پنجه کوتاه
26-
چکاوک گندمزار
27-
خروس کولی
28-
سنگ گردان

تالاب صالحیه: تازه ترین سایت پرنده نگری ایران 

به گزارش آقای علی حاجی آبادی،  عضو هیئت مدیره گروه کوهنوردی شهریار و از اعضای باشگاه پرنده نگری ایرانیان تالاب صالحیه (قارپوز آباد) از تالابهای قدیمی منطقه حوالی منطقه آبیک قزوین می باشد که متاسفانه بر اثر احداث غیر منطقی و محاسبه نشده ی زه کشی به طول 30 کیلومتر سالهاست که خشک شده و ریزگرد های ناشی از آن مردم منطقه را آزار می دهد دلیل احداث زه کش انتقال آب این تالاب از طریق رود شور به دریاچه نمک قم و تامین آب دریاچه نمک عنوان شده است. اول بهمن ماه سال  94 از محل مازاد آب مصرفی رودخانه کردان با حمایت رئیس شورای روستا، جناب رحیم دامک لو آب به تالاب هدایت شد و تالاب آبگیری گردید.

باشگاه پرنده نگری ایرانیان بنا به رسالت و اهدافی که دارد، افتخار دارد تا اولین مرجعی باشد که خبر وجود این تالاب را به صورت ویژه و تخصصی پوشش داده و به اطلاع علاقمندان برساند. همچنین از پرنده نگران خوب کشور دعوت نماید تا از این مکان دیدن و مشاهدات خود را ثبت و به اطلاع عموم برسانند.

پیش از پرداختن به موقعیت این تالاب، سابقه آن را از زبان رئیس شورای صالحیه و رئیس حفاظت محیط زیست شهرستان نظرآباد، پی میگیریم:

به گفته رئیس شورای روستا، این منطقه در گذشته از شکارگاه های استان تهران به شمار می رفته است و تالاب تقریبا بعد از حدود سی و شش سال پرآب شده است. به گفته وی آب این تالاب از رود کردان تامین شده است. هدف از  احیای این تالاب، جلوگیری از ریزگردها و حفظ محیط زیست منطقه و ذخیره سازی آبهای زیر زمینی عنوان شده است.

به گفته رئیس حفاظت محیط زیست شهرستان، تالاب فصلی روستای صالحیه در نظرآباد تنها تالاب در استان البرز است و خوشبختانه با بارش های ماههای پایانی سال 1394پر آب شده و اکنون شاهد حضور پر شمار پرندگان هستیم.  وی همچنین خاطر نشان کرده است، اگر آب ورودی به این تالاب که از سمت کردان می آید قطع نشود، شاهد این خواهیم بود که در سال بعد پرندگان بیشتری در اینجا حضور پیدا کنند و حتی این مکان را به عنوان زیستگاه و اقامتگاه خود برگزینند.

 انتشار خبر آبگیری تالاب، باعث کنجکاوی ساکنان اطراف و به تبع آن افزایش بازدیدکنندگان از این تالاب شده تا جایی که رسانه های محلی از آن به  عنوان جاذبه جدید گردشگری منطقه نام می برند.

 

موقعیت جغرافیایی:

تالاب در پایین دست روستای صالحیه قرار دارد. در تاریخ 12/12/1387 بنا به تصویب نامه هیئت وزیران نام روستای «قارپوزآباد» از توابع دهستان احمدآباد بخش مرکزی شهرستان نظرآباد به روستای «صالحیه»تغییر یافته است.  این روستا در جنوب غربی شهرستان در حاشیه دشت قزوین واقع شده و جزء آخرین روستاهای استان البرز می باشد.

 راه های ارتباطی:

 

الف: جاده آبیک - صالحیه، به طول 13 کیلومتر

ب: جاده نظرآباد - صالحیه، به طول 15 کیلومتر

 

مسیر دسترسی: بهترین نشانی برای رسیدن به تالاب، دنبال کردن تابلوهای راهنما و پرسیدن مسیر فرودگاه آزادی است.

فرودگاه تفریحی و آموزشی «آزادی» از مناطق نمونه گردشگری استان البرز است. این فرودگاه در جنوب غربی شهرستان نظرآباد و در نزدیکی روستای صالحیه واقع شده و به عنوان نخستین مجموعه پروازی بخش خصوصی در کشور است.

بدون وارد شدن به روستا، از جاده فرودگاه آزادی استفاده و با عبور از مقابل فرودگاه، وارد جاده خاکی شده و حدود یک کیلومتر دیگر مسیر را ادامه دهید تا به تالاب برسید.

کمپین حفاظت از تالاب

همچنین رخداد بسیار ارزشمند دیگری که در جریان است به وجود آمدن کمپینی توسط مردم  روستای صالحیه در بهمن ماه سال 94 و کاملا خود جوش و مردمی جهت حفظ تالاب می باشد که اقدامات زیر را انجام داده اند یا مشغول انجام می باشند:

1-احداث آببند به منظور ذخیره ی آب تا در موقع کم آبی بتوانند آب به تالاب تزریق کنند
2-
ایجاد اکیپ های مردمی به منظور راهنمایی مردم در مورد استفاده ی صحیح از تالاب وجلوگیری از آلوده کردن آن
3-
ایجاد اکیپ بازدارندگان شکار
4-
تأسیس گروه تلگرامی و کانال تلگرام جهت معرفی تالاب 
5-
دعوت از جناب مهندس قاسم پور رئیس محیط زیست البرز و بازدید از منطقه 
6-
اقدام به غذا دهی به پرندگان (زیرا تالاب از نظر پوشش گیاهی فقیر و نوپا می باشد)
7-
اقدام به شناسایی پرندگان تالاب با همکاری آقای علی حاج آبادی و ارسال چک لیست پرندگان به اداره محیط زیست البرز

 

 

گزارش تصویری صعود تیم ملی امید به همراه همنورد عزیزمان احسان بنده لو به قله 5047 متری کازبک (قازبگی) گرجستان

بر خود، می بالیم که در گروهی عضویت داریم و همنوردانی داریم که هر روز و هر لحظه شاهد رشد و بالندگی و افتخار آفرینی های ایشانیم.از جاهایی که بی ریا و متواضعانه به پیشرفتهای دوستانمان از صمیم قلب افتخار میکنیم، همینجاست.گروه کوهنوردی شهریار...

قلۀ میل فرنگی (آدرشک) به ارتفاع ۳۹۲۰ متر در شهرستان مهریز استان یزد واقع شده است. بر پایۀ آمار موجود نخستین تلاش ها برای صعود زمستانی این قله از چند دهه قبل آغاز شده و هر ساله توسط کوه نوردان مختلف ادامه داشته است. شناسایی این قله توسط دو تن از اعضای گروه صعودکننده در زمستان و تابستان گذشته صورت گرفته و در تاریخ بیستم بهمن ماه گروهی ۵ نفره متشکل از ۴ هیمالیانورد استان تهران در قالب برنامۀ تقویم باشگاه کوه‌نوردی و اسکی دماوند به منطقه اعزام می‌شوند. از ایستگاه راه آهن با قطار ساعت ۱۲ به یزد می‌رویم و با وجود تأخیر ۹۰ دقیقه ای در ابتدای حرکت ساعت ۲۰:۳۰ به یزد می‌رسیم. آقای مسعود دهقان از کوه‌نوردان یزدی به پیشوازمان آمده و هماهنگی‌های لازم برای اقامت شبانه را انجام می‌دهد. صبح روز چهارشنبه به مقر سپاه مهریز می‌رویم و با ارائۀ نامۀ صادره توسط مدیریت باشگاه دماوند کلید درب سپاه در جادۀ منتهی به مزرعۀ آدرشک را تحویل گرفته و با یک دستگاه نیسان به مزرعه می‌رویم. با توجه به این که سپاه مزرعه را از اوقاف اجاره کرده است، برای هماهنگی و ورود با خودرو تا مزرعه نیاز به هماهنگی با ایشان می‌باشد.
ساعت
۹:۴۵ صبح با مسعود خداحافظی کرده و به سمت بالا به راه می‌افتیم. مسیر مورد نظر ما برای صعود قله، مسیری است که در تابستان گذشته توسط دو تن از اعضای باشگاه دماوند؛ آقایان امیر اصغرپور و کامران علیزاده؛ گشایش شده که از ارتفاع ۳۵۵۰ متری با تراورس به جبهۀ جنوبی قله رسیده و با صعود گردۀ پایانی به خط الرأس قله و در نهایت قلۀ میل فرنگی ختم می شود. مسیر پر شیب با برف‌کوبی نسبتن سنگینی را همراه با چند دست به سنگ‌ طی می‌کنیم. فشار با توجه به کوله‌های سنگینمان بالاست، اما مزیت آن ارتفاع‌گرفتن سریع ماست و موفق می‌شویم ساعت ۱۶، هزار متر از نظر ارتفاع صعود کنیم و در ارتفاع ۳۵۵۰ متر دو جای چادر مهیا کرده و چادرها را بر پا کنیم.
دسترسی به قله با توجه به ساختار دیواره‌ای آن نزدیک می‌نماید و با توجه به اختلاف ارتفاع
۴۰۰ متری تا قله، تخمین چند ساعتی برای دسترسی به قله را داریم. روز پنج‌شنبه ساعت ۷:۱۵ صبح از چادرها راه افتاده و تا پای گردۀ زیر قله به صورت هم‌طنابی مسیر را طی می‌کنیم. مسیر تا ابتدای گرده به صورت تراورس بر روی پلکان‌هایی است که تنها در جاهایی معین امکان دست‌یابی به پلکان بالایی یا پایینی میسر است. پس از یک ساعت به ابتدای گرده می‌رسیم و ضمن باز کردن طناب‌های هم‌طنابی به صورت آزاد مسیر های دست به سنگ را پیدا کرده و رو به بالا صعود می‌کنیم. با توجه به سنگینی کوله‌ها در بخش‌هایی از مسیر، دست به سنگ آزاد خطرناک به نظر می‌رسد که در این مواقع با صعود سرطناب اقدام به ثابت‌کشی می‌کنیم که خود زمان‌بر ترین بخش صعود می‌شود. یک طول ۲۰ متری و یک طول ۵۰ متری را با درجه سختی ۵٫۹ و ۵٫۱۰ ثابت کشیده تا به خط الرأس زیر قله می‌رسیم. از ساعت ۱۲ ظهر ابرها به ما نزدیک می‌شوند تا بر پیش‌بینی هواشناسی که وجود ابر از نیمۀ روز پنج‌شنبه را پیش‌بینی کرده بود، صحه بگذارد. همین امر باعث کندتر شدن صعود می‌شود. بخش انتهایی، از خط الرأس تا قله نیز با ۳۰ متر ثابت‌کشی تمام می‌شود و همگی ساعت ۱۳ بر روی قله می‌ایستیم. باد شدید امکان ایستادن را از ما می‌گیرد و فکر برگشت ذهنمان را مشغول می‌سازد. پس از چند عکس و فیلم یادگاری که در آن‌ها صعودمان را به بچه‌های برودپیک تقدیم کرده و مسیر گشایش‌شده را “پویا” نام‌گذاری می‌کنیم، به سمت پایین حرکت می‌کنیم و تا سر خط الرأس که از پایین به بالا کولاک منظرۀ جالب و البته هشداردهنده‌ای را به وجود آورده بود، دو فرود ۱۰ و ۲۰ متری می‌رویم. در مسیر گرده نیز سه فرود ۵۰ متری می‌رویم تا در نهایت ساعت ۱۷ به ابتدای تراورس‌ها می‌رسیم. با نگاه به GPS اقدام به بازگشت می‌کنیم، با توجه به این که بارش برف چهرۀ منطقه را دگرگون کرده و نقاط آشنای کم‌تری به ذهنمان می‌رسد؛ تا جایی که با تاریک‌شدن هوا در اواخر مسیر و نزدیک به چادرها، با توجه به پلکانی بودن مسیر و اختلافِ ارتفاعِ نمایان بر GPS، دهلیز مناسب را پیدا نمی‌کنیم. در نهایت در ساعت ۱۹ با توجه به بارش و مه‌آلود بودن مسیر اقدام به شب‌مانی اضطرای یا بیوواک می‌کنیم و نزدیک به ۱۲ ساعت چشم به راه برآمدن خورشید می‌مانیم. از نیمه‌های شب هوا سردتر شده و بر پایۀ هواشناسی گرفته شده از تهران، سرمای منفی ۱۸ درجه را تاب می‌آوریم. خوش‌بختانه تجهیزات مناسب و تجربۀ افراد گروه مانع از سرمازدگی و یا هایپوترمی می‌شود و روز آدینه با برآمدن خورشید به راه خود ادامه داده و با یک فرود ۲۰ متری به تراورس اصلی رسیده و پس از نیم ساعت به چادرهایمان می‌رسیم. با کمی استراحت و تغذیه، ساعت ۱۰ صبح  با کمپ برچیده شده به سمت پایین حرکت کرده و ساعت ۱۲ به مزرعه می‌رسیم. در آن جا با پیشواز گرم دو کوه‌نورد از مهریز و یزد مواجه می‌شویم و هم‌چنین مسعود عزیز که در این چند روز زحمات زیادی را برای این گروه کشید. در نهایت با اتوبوس از یزد به تهران برگشته و تا صبح شنبه به منزل می‌رسیم.
با سپاس از تمامی عزیزانی که در مراحل مختلف این صعود پشتیبان این گروه بودند. هم‌چنین گزارش کامل در اسرع وقت در اختیار علاقه‌مندان قرار خواهد گرفت.

اعضای گروه:
اسمعیل رهگذر (گروه کوه‌نوردی شهریار)

امیر اصغرپور (باشگاه کوه‌نوردی و اسکی دماوند)
مصطفی بدرخانی (هیأت کوه‌نوردی و صعودهای ورزشی استان تهران)
محمد جلوخانی (باشگاه کاهار
 کرج)
محمدرضا رضایی (سرپرست
باشگاه کوه‌نوردی و اسکی دماوند)

 

 

ستاد اطلاع رسانی و پیشگیری از حوادث کوهستان کارگروه پزشکی، جستجو و نجات فدراسیون کوهنوردی اعلام نمود: نظر به بارش‌های کم سابقه و غیر متعارف برف در اکثر مناطق مرتفع و کوهستانی کشور، کاهش شدید دما و نیز افزایش احتمال وقوع حوادث به ویژه ریزش بهمن در شیب‌ها و دامنه‌های کوهستانی و با توجه به تعطیلات ۲۲ بهمن و اوج صعودهای زمستانی کوه‌نوردان؛ بخش جستجو و نجات فدراسیون کوه‌نوردی و صعودهای ورزشی لازم می‌داند توصیه های ذیل را به کوه‌نوردان و علاقه‌مندان به صعودهای زمستانی می نماید:

۱- توجه داشته باشید که بسیاری از شیب های کوهستانی کشورمان، استعداد لازم برای تولید بهمن را دارا هستند اما به دلیل عدم بارش کافی ممکن است سالها هیچگونه خطری ایجاد نکنند. این شیبها در شرایط فعلی میتوانند خطرآفرین بوده و موجب ریزش بهمن شوند(سابقه ریزش بهمن در سالهای گذشته و خاطره تلخ درگذشتگان بدلیل سقوط بهمن هیچگاه از ذهن کوه‌نوردان بیرون نخواهد رفت).

۲- قبل از عزیمت به مناطق کوه‌نوردی از شرایط آب و هوایی منطقه اطلاعات کافی را کسب کرده باشند.

۳- تجهیزات کامل زمستانی همراه داشته و در صورت همراه نداشتن لوازم کافی از صعود به ارتفاعات جدا پرهیز نمایند.

۴- شماره تلفن های ضروری منطقه همچون هلال احمر112، آتش نشانی125، نیروی انتظامی110، راهنمایان کوهستان و پناه گاه های منطقه را همراه داشته باشید تا در صورت ضرورت مورد استفاده قرار گیرد.

۵- همراه داشتن تجهیزات نجات در بهمن برای گروه های کوه‌نوردی از ملزومات ضروری صعودهای زمستانی است.

۶- اعضاء تیم ها از اطلاعات کافی خطرات کوهستان و خصوصا بیماری های شایع در ارتفاعات و پزشکی کوهستان مطلع بوده و حداقل دوره های آموزشی مقدماتی پزشکی کوهستان را گذرانده باشند.
 
۷- در پناهگاه‌ها و قرارگاه‌های فدراسیون کوه‌نوردی کلیه مشخصات تمام افراد تیم و سرپرست تیم شامل نام و نام خانوادگی، نام گروه یا هیئت و شهرستان، تلفن‌های خود و وابستگان(جهت تماس ضروری) و مسیر صعود و برگشت خود و سایر اطلاعات ضروری را در دفتر پناهگاه ثبت نمایند

۸- زمان بندی مناسب جهت به پایان رساندن برنامه قبل از تاریکی هوا (بهترین زمان اقدام به بازگشت: ساعت ١٣) داشته باشند.

۹- وسایل ضروری کوه‌نوردی شامل: مواد غذایی کافی و وعده غذایی اضافه، تجهیزات روشنـایی، سـوت، قطب نما، نقشه منطقه ای کوهستان، کمکهای اولیه، چاقو، کبریت، کارت شناسایی، گوشی همراه که بتواند در مواقع ضرورت به شما کمک کند را فراموش نکنید.

۱۰- بر منطقه صعود از لحاظ مسیرها و نقاط خطرناک (پرتگاهها، مناطق بهمن خیز، مناطق با احتمال ریزش سنگ و ...) اشراف داشته باشید

۱۱- از صعود انفرادی پرهیز نموده و همراه با گروه و افراد مجرب به کوه‌نوردی بپردازید.

۱۲- از اجرای برنامه‌هایی که فراتر از توانایی جسمی، فنی و روحی است پرهیز نمایید

۱۳- از رفتن به ارتفاعات تا ۷۲ ساعت پس از بارش برف (به لحاظ احتمال ریزش بهمن) خودداری نمایید.

۱۴- از لباسهایی با رنگهای واضح (قرمز، زرد و فسفری) استفاده نمایید.

۱۵- به علائم هشدار دهنده، تابلوهای راهنمای مسیر، هشدارهای افراد مجرب، امدادگران و افرادی که از ارتفاع برمی گردند توجه نمایید

۱۶- آموزش های کوه‌نوردی و اصول اولیه کوهپیمایی، پزشکی کوهستان و . . . را در گروه ها، هیئت ها و باشگاهها کوه‌نوردی معتبر فراگیرید.

۱۷- نظافت و پاکیزگی در پناهگاه‌ها و مسیرهای صعود از اصول اولیه «کوه‌نوردی مسئولیت‌پذیر» است و لذا از کلیه کوه‌نوردان خواهشمند است مسائل زیست محیطی را بطور جدی رعایت فرمایید.

 

 

با توجه به فرارسیدن اوج برنامه‌های زمستانی و با عنایت به طرح، تدوین و بازنگری مقررات ایمنی برگزاری و اجرای برنامه‌های حوزه کوهنوردی و صعودهای ورزشی در کارگروه پزشکی، جستجو و نجات فدراسیون به منظور برقراری ایمنی بیشتر برنامه‌های حوزه کوهنوردی و صعودهای ورزشی در مناطق کوهستانی کشور با استناد به آیین‌نامه کارگروه پزشکی، جستجو و نجات فدراسیون مقتضی است کلیه گروه‌ها و باشگاه‌های کوهنوردی در راستای اجرای برنامه‌های ایمن و حفظ سلامت ورزشکاران با رویکرد جلوگیری از وقوع حوادث کوهستان و کاهش آسیب‌های ورزشی نسبت به ابلاغ مقررات وضع شده به شرح زیر اقدام لازم را معمول دارند...

پنج شنبه, 07 ژانویه 2016

اصول شیوه رفتاری "ردی نگذاریم"

هفت اصل در شیوه ی رفتاریِ ردّی نگذارید[1]

هنگامی که گزینه ها دشوار باشند، نیاز به یک اصول راهنما داریم؛ یک دستور عمل رفتاری ساده برای حفاظت زمین، آزادی های خود، و فرصت طبیعت پیمایی های دیگرمان. هفت اصل زیر، اصول رسمی «موسسه ی ردّی نگذارید[2]»است.

1-    پیشاپیش برنامه ریزی کنید و آماده باشید

·         مقررات و لازمه های منطقه ای را که می خواهید ببینید، بشناسید.

·         برای شرایط آب و هوایی سخت، خطرها، و شرایط اضطراری آماده باشید.

·         سفر خود را برنامه ریزی کنید تا وقت کم نیاورید.

·         در گروه های کوچک به منطقه بروید. گروه های بزرگ را به دسته های چهار تا شش نفره خرد کنید.

·         غذاهای خود را دوباره بسته بندی کنید تا دور ریزها را به حداقل برسانید.

·         از نقشه و قطب نما [و جی پی اس] استفاده کنید تا مجبور به علامت گذاری با رنگ، سنگ چین، یا پرچم نشوید.

2-    بر روی سطح های سخت گام بگذارید و چادر بزنید

 سطح های سخت شامل راه های پاکوب، چادرگاه های پیشین، سنگ و صخره، علف های خشک، و برف می شود.

·         چادرها را دست کم دویست متر دور تر از دریاچه ها و رودها بزنید تا زیستبوم های "کنار رودخانه ای" آسیب نبینند.

·         چادرگاه های خوب پیدا می شوند، نه آن که ساخته شوند. در منطقه هایی که دیگران هم رفت و آمد دارند، نیازی به تغییر محل چادر زنی نیست.

·         روی استفاده از پاکوب ها و چادرگاه های موجود متمرکز شوید.

·         در یک ردیف و در وسط پاکوب راه بروید، حتی اگر گِلی یا خیس است.

·         در منطقه های دست نخورده، چادرگاه را کوچک بگیرید و فعالیت را در نقطه ای متمرکز کنید که گیاه ندارد.

·         استفاده های خود [از زمین] را پخش کنید تا چادرگاه و راه جدیدی درست نکنید.

·         از نقاطی که تاثیر ِ[حضور انسان] در حال پدید آمدن است، دوری کنید.

3-    پسماندها را درست دفع کنید

·         ببندید و ببرید. چادرگاه و استراحتگاه خود را بازبینی کنید تا زباله و ته مانده ی غذا باقی نمانده باشد. تمام آشغال ها و ته مانده های خوراک را با خود ببرید.

·         مدفوع را در چاله هایی به عمق حدود بیست سانتی متر، در فاصله ی دست کم هفتاد متر از آب، چادرگاه، و راه دفن کنید. چاله را بپوشانید ]و با محیط هماهنگ کنی[

·         دستمال توالت و اقلام بهداشتی مشابه را بسته بندی کنید و با خود ببرید.

·         برای شستن خودتان یا ظرف ها، آب را بردارید و به فاصله ی دست کم هفتاد متری رودخانه یا دریاچه ببرید و مقدار کمی صابون "زیست تجزیه پذیر" به کار برید. آب ششستو را پخش کنید.

4-    چیزهایی را که می بینید، باقی بگذارید

 گذشته را حفظ کنید: به بناهای تاریخی و آثار فرهنگی دقت کنید، اما به آن ها دست نزنید.

·         سنگ ها، گیاهان، و دیگر چیزهای طبیعی را به همان شکل که می یابید، باقی بگذارید.

·         از آوردن یا بردن گونه ها [ی گیاهی یا جانوری] غیربومی خودداری کنید.

·         بنا یا میز و صندلی نسازید، و گودال [جان پناه] حفر نکنید.

5-    تاثیر آتش را به حداقل برسانید

·         آتش در چادرگاه ها، می تواند سبب تاثیرهای ماندگار شود. برای پخت و پز، از یک اجاق کوچک و برای روشنایی از شمع [یا لامپ های ال ای دی] استفاده کنید.

·         اگر در منطقه افروختن آتش مجاز است، از جایگاه های نصب شده برای این کار استفاده کنید.

·         آتش را کوچک بگیرید. فقط از چوب های ریخته بر زمین که با دست قابل شکستن هستند استفاده کنید.

·         چوب و زغال ها را تا حدی که خاکستر شوند بسوزانید، آتش را کاملا خاموش و خاکسترها را پخش کنید.

6-    حیات وحش را پاس بدارید

·         جانوران وحشی را از دور نگاه کنید. دنبال آن ها نروید.

·         هیچ گاه به جانوران غذا ندهید. خوراک دهی به جانوران به سلامت آن ها آسیب می رساند، رفتارهای طبیعی شان را دگرگون می سازد، و آن ها را در معرض خطر شکارگرها و عوامل دیگر قرار می دهد.

·         با نگاهداشت مطمئن غذا و زباله ها، از حیات وحش و مواد خودتان حفاظت کنید.

·         حیوان های اهلی خود را در همه حال کنترل کنید یا آن ها را در خانه بگذارید.

·         در دوره های حساس مانند زمان جفت گیری، آشیانه سازی، پرورش بچه ها، و در زمستان، از جانوران وحشی دوری بجویید.

7-    نسبت به دیگران ملاحظه کار باشید

·         به بازدید کنندگان دیگر احترام بگذارید و کیفیت تجربه ی ایشان را حفظ کنید.

·         مراعات دیگران را بکنید. به دیگران راه بدهید.

·         اگر به کوله پشتی [دیگران] برخورد می کنید، یک گام به عقب بگذارید.

·         برای تنفس و چادرزنی، از مسیر و دیگران فاصله بگیرید.

·         بگذارید صدای طبیعت چیره باشد. از ایجاد سر و صدا پرهیز کنید.

 

 



[1] Leave No Trace

[2] Leave No Trace Inc

1-قبل از حرکت و هنگام کوله چيني سعي کنيم کمتر از ظروف يکبار مصرف و پاکتهاي پلاستيکي ، دستمال کاغذي استفاده کنيم و بجاي آن از ظروف دائمي و روزنامه و دستمال پارچه اي استفاده کنيم.

2-پوشيدن و برداشتن لباس گرم اضافي باعث آتش نزدن بي مورد گياهان مي شود.

3-در صورت لزوم براي بر پا کردن آتش جايي را انتخاب کنيد که گياهان اطراف و بالاي آتش آسيب نبيند.

4-وجود مار در چرخه اکوسيستم نقشي کاملا مثبت و متعادل کننده بوده و هر گونه تغيير در جهت و يا از بين رفتن اين حيوان مي تواند لطمه سنگيني به محيط زيست وارد نمايد و تا اين حيوان احساس خطر نکند حمله نمي کند حتي قبل از حمله اگر فرصتي داشته باشيد به شما هشدار مي دهد بنابراين از کشتن اين حيوان خودداري کنيم در صورت برخورد با حيوانات از تعقيب آنان پرهيز کنيم.

5-در صورت ديدن لاشه حيوانات از دست زدن به آن خودداري کنيم و آن را به حال خود رها کنيم به جز اينکه در مسير آب و باعث آلودگي شده باشد.

6-در هنگام عبور و مرور در طبيعت از زير پا گذاشتن و لگد نمودن هر گونه گياهي اجتناب کنيم.

7-با خودروي خود تا آنجا که جاده وجود دارد برانيد و به حريم زندگي جانوران تجاوز نکنيم.

8-سعي کنيم با حداقل امکانات ممکن ،کمپ خود را بر پا کنيم و از آبشخورها فاصله بگيريم

9-به محدوده زراعت و زمين ديگران و مالکين آن احترام بگذاريم و هيچگاه به محصولات کشاورزي صدمه نزنيم و به حصارهاي باغات و تنه درختان آسيب نرسانيم.

10-جهت حفظ محيط زيست از خريد و فروش گوشت غير مجاز خودداري و از مصرف آن بپرهيزيم.

11-در مورد حيات وحش ، گياهان بومي و زيستگاهشان بيشتر مطالعه کنيم و مهارت خود را در طبيعت گردي تا حد يک مراقب از طبيعت ارتقا دهيم و قانون گذاران را در جهت حمايت ، پاکيزگي و حفاظت قوي تر از آنها بر انگيزيم.

12-به دوستان هم سفر خود و شکارچيان اصرار نمايم تا درچارچوب قانون و اخلاق عمل نمايند شکارچيان غير مجاز جهت هدايت پرندگان به محل هاي مورد نظر معمولا از بستن پارچه به درختان و بوته ها استفاده مي کنند در صورت مشاهده آن را باز و نابود کنيم.

13-سعي نماييم با عبور از مسيرهاي خاکي ، مالروو پاکوب موجود که عموماً مشخص است ،مسيرهاي جديد و متعدد در طبيعت ايجاد نکرده و از مسيرهاي سنگ لاخ و شن اسکي نيز به منظور پيشگيري از واريز خاک و سنگ به پايين دست عبور نکنيم.

14-زباله ها را در صورت امکان با خود باز گردانيم در غير اينصورت زباله هاي تر و قابل بازيافت را مانند پوست ميوه و اضافه غذا را در محلي که جريان آب قرارندارد و در عمق مناسبي چال کنيم.

15-سوزاندن زباله ها مانند پلاستيک آخرين راه کار است و از نوشتن و حجاري کردن روي سنگها خودداري کنيم.

16-از آسيب رساندن به غارها و جابجايي و پرتاب سنگ در کوه خودداري کنيم.

17-رها کردن قوطي کنسرو و استفاده ته مانده آن بوسيله حيواناتي چون گرگ و روباه باعث بريدگي و زخم شدن پوزه و زبان اين حيوانات مي شود و با جمع شدن آب ، باعث اکسيده شدن آهن و فلزات که براي پلمپ اين قوطي ها بکار مي رود و مصرف آب فاسد به وسيله پرندگان باعث بيماري و تلف شدن آنها مي شود.

18-وجود زباله در برکه ها و جويبارها باعث آلودگي آب و مخصوصاً پاکتهاي پلاستيکي مانند تله عمل کرده و باعث گرفتاري وتلف شدن جانوران آبزي مي شود. 

19-کوهها نقش اساسي در توليد و توزيع 80% آب هاي شيرين جهان هستند و يک پنجم سطح خشکي زمين را پوشانده اند بنابراين پخش زباله ها بي تاثير در آلودگي آب نیست.

صفحه1 از10

جستجو در سایت

نگاه محیط زیستی ما

 حمایت از کَل ایرانی