گزارش برنامهمجموع گزارش برنامه های گروه

یکشنبه, 07 جون 2015

صعود گروه کوهنوردی شهریار به قله 5671 متری دماوند مطلب ویژه

نوشته شده توسط 
این مورد را ارزیابی کنید
(3 رای‌ها)

 

گروه کوهنوردی شهریار به مناسبت ولادت حضرت مهدی (عج) با حضور 14 نفر همنورد، بام ایران، قله 5671 متری دماوند را با موفقیت، صلابت و سلامت کامل فتح نمود.

به گزارش روابط عمومی هیئت کوهنوردی و صعودهای ورزشی شهرستان شهریار، 14 نفر از اعضاء گروه کوهنوردی شهریار که زیر نظر هیئت کوهنوردی و صعودهای ورزشی شهرستان شهریار فعالیت می کنند، مورخ 14 خرداد 1394 از جبهه جنوبی، قله دماوند را صعود نمودند.

این موفقیت را به جامعه ورزش و کوهنوردی شهریار تبریک می گوییم و برای این کوهنوردان آرزوی موفقیت و بهروزی می نماییم.

 

اسامی شرکت کنندگان در برنامه صعود به قله 5671 متری دماوند: ناصر درخشان - محسن رهنما - فرامرز مظفری - بهزاد سلیمانی - عباس درخشان نسب - محمد اعجازی - محسن شاهمیری - داود نورکاظمی - میلاد رهگذر - علی عیانی- صادق رهگذر - محمد محمودی - علیرضا چهرقانی - نادر بدیعی

شایان ذکر است که گزارش مشروح این صعود افتخارآمیز، در وبسایت رسمی گروه کوهنوردی شهریار به آدرس http://shahriyarclimb.com/events/reports/item/143-damavand-13940313  درج گردیده است...

 

 

 

به نام ایزد پاک

دماوند سرچشمه‌ي جان ماست - دلش آتش مهر ايران ماست

دماوند ماه است و ايران سپهر - هميشه درخشد بر اين ماه، مهر

سرش ابر و بُن چشمه‌هايي هزار - دلش شعله، آتشگهِ نوبهار

محمود جوادیان (وهمن کوتنایی)

گزارش برنامه صعود گروه کوهنوردی شهریار به قله 5671 متری دماوند

تاریخ اجرای برنامه: ساعت 4 بامداد چهارشنبه 13 خرداد 1394 تا ساعت 2 عصر جمعه 15 خرداد 1394

سرپرست برنامه: ناصر درخشان

مسئولین اجرای برنامه: عباس درخشان نسب (سرقدم) بهزاد سلیمانی (عقب دار) حمداله رهگذر (پشتیبان برنامه) فرامرز مظفری و عباس درخشان نسب (عکاسان برنامه) محمد اعجازی (تهیه و تنظیم گزارش)

اسامی شرکت کنندگان در برنامه صعود به قله 5671 متری دماوند: ناصر درخشان - محسن رهنما - فرامرز مظفری - بهزاد سلیمانی - عباس درخشان نسب - محمد اعجازی - محسن شاهمیری - داود نورکاظمی - میلاد رهگذر - علی عیانی- صادق رهگذر - محمد محمودی - علیرضا چهرقانی - نادر بدیعی...

 

نام محل و ارتفاع:

کوه دماوند کوهی در شمال ایران است که به عنوان بلندترین کوه ایران با ارتفاع 5671 متر (18605 فوت)، بلندترین قله آتشفشانی آسیا، دومین کوه بلند فلات ایران و خاور میانه بعد از قله تیریچ میر 7690 متری پاکستان، شناخته می‌شود.

دماوند بعنوان بلندترین قله مخروطی جهان با کمتر از سه هزار نفر صعود کننده خارجی، کم‌گذرترین قله مخروطی جهان به‌شمار می‌رود. این در حالی است که از رقیب آن یعنی فوجی یاما در ژاپن با 3776متر ارتفاع، سالانه 300 هزار گردشگر خارجی بازدید می کنند.

ارتفاع نسبی دماوند، که با اندازه‌گیری ارتفاع قلّه نسبت به پست‌ترین درّه بین این قله و نزدیکترین قلّه مرتفع‌تر تعیین می‌شود، ۴۶۶۱ متر است که دماوند را در رده دوازدهم بلندترین قلّه‌های دنیا از نظر ارتفاع نسبی قرار می‌دهد.
مختصات: 35.95438°N 52.11054°E
گونه: آتش فشانی
آخرین فوران: سابقه ی تاریخی‌ای وجود ندارد

دماوند در اساطیر ایران هم مطرح است و شهرتش بیش از هرچیز به خاطر این است که ضحاک (پادشاهی ستمگر و اژدهافش) در آن به بند کشیده شده‌است در آثار ادبی فارسی نیز فراوان به این اسطوره و به طور کلی‌تر کوه دماوند اشاره شده‌است دماوند دارای چشمه‌های آب گرم لاریجان، اسک و وانه است.

موقعیت جغرافیایی:

این کوه در قسمت مرکزی رشته‌کوه البرز در جنوب دریای خزر و در بخش لاریجان شهرستان آمل قرار دارد. این قله که از نظر تقسیمات کشوری در استان مازندران قرار دارد در هوایی صاف و آفتابی از شهرهای تهران، ورامین و قم و همچنین کرانه‌های دریای خزر قابل رؤیت است نزدیکترین شهر بزرگ به این کوه لاریجان است.
این قله در 69 کیلومتری شمال شرقی تهران و 62 کیلومتری جنوب غربی شهر آمل و 26 کیلومتری شمال شهر دماوند، در البرز مرکزی و در بخش لاریجان قرار دارد و جاده توریستی هراز که تهران را به مازندران متصل می سازد از نزدیکی آن عبور می کند.

مسیرهای اصلی دسترسی و صعود:
برای رسیدن به قله مانند تمامی کوه‌ها از هر مسیری می‌توان پیش رفت ولی شناخته‌شده‌ترین آن‌ها این جبهه‌ها هستند:

  • جبهه شمالی؛ مسیر صعود این جبهه از میان دو یخچال سیوله (سمت راست) و دوبی سل (سمت چپ) صورت می‌گیرد.
  • جبهه شمال شرقی؛ پناهگاه تخت فریدون در این مسیر قرار دارد.
  • جبهه جنوب غربی؛ پناهگاه سیمرغ در این مسیر قرار دارد.
  • جبهه جنوبی؛ از سمت جنوب شرقی کوه، پلور، کمپ اصلی فدراسیون (قرارگاه پلور، بارگاه اول)، رینه، دوراهی (محیط بانی)، گوسفندسرا (مسجد صاحب الزمان، بارگاه دوم) و بارگاه سوم (مجتمع کوهنوردی دماوند) در این مسیر قرار می‌گیرند.

شرح برنامه:

چهارشنبه 13 خرداد 94

طبق برنامه ریزی های انجام شده، صعود به قله دماوند از جبهه جنوبی برنامه ریزی شده و به منظور سنجش توانایی شرکت کنندگان در برنامه صعود به قله دماوند، در تاریخ جمعه هشتم خرداد ماه، برنامه قله توچال به این منظور اجرا شد.

راس ساعت 4/20 صبح چهارشنبه 13 خرداد 94، گروه کوهنوردی شهریار متشکل از 14 همنورد آماده و پر از انگیزه و انرژی با سه دستگاه اتومبیل شخصی از شهریار عازم بام ایران شد.

با عبور از جاده دماوند در شمال شرق تهران و گذر از پردیس و بومهن، از دوراهی جاده هراز و فیروزکوه، وارد جاده هراز می شویم. رودهن و آبعلی را پشت سر می گذاریم و 15 دقیقه را در ترافیک سنگین قبل از امامزاده هاشم سپری می کنیم. پس از عبور از از ترافیک، لاستیک یکی از اتومبیل ها پنچر شده و 15دقیقه به منظور تعویض تایر اختصاص داده شد و سایر همنوردان در امامزاده هاشم توقف می کنند تا گروه مجددا همراه شود. به منظور استفاده از سرویس بهداشتی، تجدید قوای جسمانی و خوش و بش با دوستانمان که در اتومبیلهای دیگر بودند 15 دقیقه توقف نمودیم.

به محض عبور از پلور، سمت چپ جاده و در کنار رود لار، جاده ای وجود دارد که تابلوی ورودی جاده، منطقه لار و دسترسی به سد لار را نشان می دهد. وارد جاده شده و مسیر را ادامه می دهیم، در دو راهی لار، مسیر سمت راست را انتخاب نموده و اندکی بعد در ساعت 8 صبح به پارکینگ فدراسیون کوهنوردی (قرارگاه پلور بارگاه اول) می رسیم.

قرارگاه پلور (بارگاه اول)

قرارگاه پلور، در ارتفاع 2270 متری از سطح دریا، در زمین بزرگی واقع در ابتداری جادۀ سد لار، نرسیده به دوراهی رینه و به صورت سالن سوله با وسایل و تجهیزات مناسب ساخته شده است. این بنا شامل خوابگاه، سرویس های بهداشتی، دیوارۀ سنگ نوردی و پارکینگ است که توسط فدراسیون کوهنوردی کشور ساخته شده است.

با پارک اتومبیل ها و اندکی استراحت در قرارگاه، کوله ها و وسایل خود را مرتب نموده و با اجاره دو دستگاه نیسان وانت که به ازای هر نفر 10000 تومان کرایه دریافت نمود، راس ساعت 8/30 صبح با کوله های بار زده شده، رهسپار بارگاه دوم می شویم.

ساعت 8/50 صبح به دوراهی و ابتدای جاده خاکی مسیر بارگاه دوم رسیده و پس از پرداخت 15000 تومان ورودی برای هر وانت و دریافت رسید پرداخت وجه و کیسه های زباله از محیط بانی، مسیر را ادامه دادیم.

نکته قابل توجه در این محدوده، وجود کندوهای بیشمار عسل و طبیعتا وجود زنبورهای عسل است و می بایست مراقب باشید تا توسط زنبورهای عسل گزیده نشوید.

راس ساعت 9/20 صبح به مسجد صاحب الزمان و گوسفند سرا (بارگاه دوم) رسیدیم.

مسجد صاحب الزمان و گوسفندسرا (بارگاه دوم)

دومین مکان برای صعود به کوه دماوند از جبهۀ جنوب، ساختمان مسجد صاحب الزمان است. این مکان در ارتفاع 3050 متری قرار دارد و در نزدیکی گوسفندسرایی واقع شده. این مکان گنجایش 50 نفر را دارد ودارای نمازخانه، سرویس و محل استراحت کوهنوردان می باشدفشار هوا 610 میلی متر جیوه است. این مسجد در سال 1371 ساخته شده است.

چادرهای گروه و کوله‌ی یکی از همنوردان را به منظور حمل با قاطر داخل گونی بسته بندی کرده و تحویل دادیم تا در بارگاه سوم تحویل بگیریم. هزینه حمل هر گونی، 50000 تومان می باشد. پس از پیاده کردن کوله ها و 30 دقیقه توقف در بارگاه دوم، پیمایش خود را آغاز نموده و وارد مسیر پاکوب می شویم.

با توجه به تعدد صعود کنندگان به قله دماوند، مسیر پاکوب کاملا مشخص و هموار است. تا ساعت 11 صبح مسیر را پیگیری نموده و راس ساعت 11 در محلی در ارتفاع 3431 متری در بالای برفچال، برای صرف صبحانه توقف می نماییم. در طول مسیر، هوا نیمه ابری و بسیار مطبوع است و دمای هوا در حدود 16 درجه و باد ملایمی در حال وزیدن است. چشمه و آبراه کوچکی که حاصل آب شدن برفچال است، در کنارمان دیده می شود اما مگر در شرایط ناچاری، به دلیل وجود ترکیبات گوگردی، مصرف آب آن توصیه نمی شود.

ساعت 11/20 صبح، پس از صرف صبحانه، کوله های خود را بارگیری کرده و پیمایش خود را ادامه می دهیم. ساعت 12/15 ظهر به برفچال نسبتا بزرگی می رسیم که باید برای ادامه مسیر، از آن عبور کنیم. عرض برفچال در حدود 20 متر است و با توجه به برفکوب شدن مسیر عبور، عبور از آن به راحتی انجام گرفت. از اینجا، شیب مسیر پیمایش بیشتر شده و انرژی بیشتری را طلب می نماید.

ساعت 2/10 عصر، زمانی است که خستگی راه، با دیدن بارگاه سوم و ساختمان مجتمع کوهنوردی دماوند از تن زدوده می شود و لبخند رضایت همنوردان از یک پیمایش دلپذیر نمایان می گردد.

بارگاه سوم

سومین پناهگاه در یال جنوبی دماوند، بارگاه سوم با ارتفاع 4150 متر است. بنای فلزی این پناهگاه در سال 1345 در ارتفاع 4150 متری ساخته شد که در زمان خود پناهگاهی مجهز به شمار می آمد. این پناهگاه به علت سقوط بهمن بزرگی در زمستان سال 1351 از بین رفت و دوباره یک سال پس از آن، یک بنای سنگی جایگزین آن شدگنجایش آن حداکثر برای 30 نفر است و در پیرامون آن مکان هایی برای چادر زدن وجود دارد. فشار هوا در بارگاه سوم 540 میلی متر جیوه است.

مجتمع کوهنوردی دماوند (بارگاه سوم جدید)

این پناهگاه 50 متر بالاتر از پناهگاه بارگاه سوم قرار دارد. کار ساخت این مجتمع از سال 1385 شروع شد و در 8 شهریور 1387 گشایش یافت. مساحت آن 460 مترمربع است و 200 نفر ظرفیت دارد. این بنا در ارتفاع 4200 متر ساخته شده است. امکانات آن  عبارت است از:

اتاق های کمک های اولیه، انبار کوله، انبار عمومی، غذاخوری، آشپزخانه، ظرفشویی کوهنوردان، اتاق مدیریت، اتاق خواب عمومی، اتاق خواب اختصاصی و سرویس بهداشتی عمومی.

نکته قابل توجه، این است که در این ارتفاع از مصرف غذای سنگین خودداری کنید و تا حد امکان از مواد غذایی سبک و با هضم ساده استفاده کنید. سردرد خفیف و حالت تهوع، از حالات طبیعی در این ارتفاع است و به طور معمول، پس از چند ساعت، این مساله برطرف خواهد شد.

بنا به دستور سرپرست گروه، 2 ساعت زمان برای برپا نمودن چادر و استراحت و صرف ناهار در نظر گرفته می شود تا راس ساعت 4/10 عصر به منظور هم هوایی، ارتفاع خود را تا 4500 متر افزایش دهیم. پس از حرکت به ارتفاع بالاتر برای هم هوایی تا ساعت 5 عصر افزایش ارتفاع دادیم و یک ساعت را در کنار دوستان و همنوردان خود به گفتگو و آواز و سرود دسته جمعی سپری کردیم.

پس از استفاده از منظره زیبایی که در پیش روی خود مشاهده می کردیم و پهنه ای دل انگیز از دریاچه و سد لار گرفته تا خط الراس دیدنی و ارتفاعات اطراف، تا نگاهی به ارتفاع بالا و دیدن آبشار یخی سحرآمیز و زیبا، ساعت 6 عصر به ارتفاع پایین رهسپار شدیم و ساعت 6/30 عصر به محل کمپ خود بازگشتیم و تقریبا همه همنوردان از ساعت 8 شب پس از صرف غذا به استراحت و خواب می پردازند تا صبح فردا سرشار از انرژی و انگیزه، بر روی بام ایران، گستره ی گیتی را نظاره کنند. مطابق پیش بینی هایی که داشتیم، افزایش ابر، وزش باد، کاهش دما نزدیک به صفر درجه و بارش برف سبک ، از غروب آغاز شد و تا اوایل صبح ادامه داشت.

پنجشنبه 14 خرداد 94

روز موعود فرا می رسد...

پس از یک استراحت و تغذیه کامل در چادرها، همنوردان ساعت 4 صبح از خواب بیدار شده و پس از صرف صبحانه ای بسیار سبک و پر انرژی، ساعت 5/15 صبح حرکت خود به سوی قله را آغاز نمودند.

برف شبانه و برودت هوا، نوید یک صعود بهاره ی دلپذیر و نسبتا فنی را می دهد. مسیر پاکوب، به تدریج افزایش شیب می دهد و ارتفاع افزایش می یابد...

با گذر از ارتفاع 5100 متری و همترازی با آبشار یخی، مسیر فنی تر شده و احتیاط بیشتری را حین عبور از مسیر های برفی و یخی می طلبد...
آنچه بیش از هرچیز خود نمایی می کند، انسجام گروه و روحیه و عزم پولادین همنوردان است.

هر نیم ساعت، 5 دقیقه استراحت در نظرگرفته شده تا توان همنوردان بازیابی شود.

تا ارتفاع 5400 متری و پیش از رسیدن به تپه گوگردی، همه ی 14 همنورد، ادامه مسیر داده و در این ارتفاع، دو تن از همنوردان از ادامه مسیر انصراف داده و باز می گردند.

از این پس، گروه با 12 نفر به فتح قله می اندیشد. با رسیدن به تپه گوگردی، پوشش سطح کوه، سنگهای ریز و درست صفحه ای گوگرد به رنگ زرد است. از جای جای سطح کوه و روزنه های کوه، ستون های کوچک و بزرگ گازهای گوگرد خارج می شود، به طوری که با فرو کردن سخمه ی باتوم ها در زمین، راه برای خروج گاز باز می شود.

با افزایش ارتفاع، حجم اکسیژن کم شده و حجم گازهای گوگرد زیاد می شود...
جایی که باید با نفس های عمیق، اکسیژن بیشتری به بدن های خسته برسانیم، گازهای سمی گوگرد شما را مجبور به کوتاه کردن نفسها و گاهی حبس کردن آن می کنن
د...

در این شرایط حتی کلاه طوفان هم کمک چندانی نمی کند، با ابتکار خود بینی خود را پوشش دادیم و تنفس خود را طوری تنظیم می کنیم که فقط با بینی نفس کشیده و با دهانی بدون پوشش، بازدم کنیم.
با نزدیک شدن به قله، حفره ای بزرگ با صدایی مهیب، ستون بزرگی از گاز گوگرد را پیوسته فوران می کرد.

باد، گاهی همراه ما بود و ستون دود و گاز را به غرب همسو می نمود و گاهی این دود روی سطح را فرا می گرفت و تنفس را مشکل می ساخت.

ساعت 12 ظهر پنجشنبه 14 خرداد 94، زیباترین زمان برای تیم صعود کننده است. زمانی که پای بر بام ایران، قله 5671 متری دماوند نهاده و فقط تبریک و شادباش می شنوی...
پس از گرفتن عکس یادگاری و نجوای سرود ایران، ساعت 12/45 عصر، با روحیه ای وصف ناشدنی، و گامهایی پولادین، عزم بازگشت کرده و با گنبد گیتی وداع می کنیم.

سطح انرژی افراد کمی کاهش یافته، اما شیرینی صعود، جانی دوباره به گامها بخشیده است. ابرهای سیاه، همچون دیروز پدیدار شدند از جبهه شمالی، خود را به جبهه جنوبی رسانده و باد از شمال به جنوب می وزد. پس از تپه گوگردی، بارش برف و رعد و برق کم کم شروع شد و تا ساعت 5 عصر که گروه به بارگاه سوم رسید، کما بیش ادامه داشت.

جمعه 15 خرداد94

ساعت 5/30 صبح از خواب بیدار شده و راس ساعت 6/30 صبح با کوله هایی بسته و چادرهایی جمع شده، از بارگاه سوم حرکت خود را به پایین آغاز می کنیم.

با سرعتی بیشتر و استراحت های کوتاه تر، پیمایش رو به پایین خود را ادامه می دهیم. ساعت 7/45 صبح از برفچال عبور می کنیم. هوا بسیار مطبوع و دل انگیز است و با نگاهی به پشت سر خود، قله زیبای دماوند که چهره اش در ابرها نهفته است را می نگریم.

ساعت 9/15 صبح به مسجد صاحب الزمان (بارگاه دوم) می رسیم و پس از 15 دقیقه استراحت، سوار بر وانت نیسان، به سوی کمپ اصلی باز می گردیم.

ساعت 10/05 صبح به دوراهی محیط بانی رسیده و زباله های خود را تحویل می دهیم. ساعت 10/15 صبح به کمپ اصلی (پارکینگ فدراسیون) رسیده و سفره های صبحانه را پهن می نماییم. سرخوش از اجرای برنامه ای سراسر سلامت و موفقیت، پس از صرف صبحانه و استراحتی کوتاه، ساعت 11/30 صبح کوله های خود را در صندوق اتومبیلها قرار داده و به سوی شهریار باز می گردیم.

در میانه های راه، جایی برای آخرین دیدار همنوردان متوقف شده و دوغ دلچسبی را در کنار هم می نوشیم و با آرزوی روزهایی خوش و سرشار از موفقیت، از یکدیگر جدا شده و به خانه باز می گردیم.

 

یخچال ها

معروف ترين يخچال های کوه دماوند عبارتند از :

دو يخچال بزرگ سيوله (سیله) و دوبی سل (دیوسر) در شمال

يخچال عروسک ها در شمال شرق

يخچال موسوم به بام برفی در انتهای جبهۀ شمال شرقی

يخچال یخار در شرق

يخچال جنوب شرقی

يخچال غربی

يخچال شمال غربی یا لش بوم

یخچال یخار با دیواره و برج های یخ بلور، وحشی ترین و بلندترین درۀ یخچالی ایران است.

در کوه دماوند به دلیل این که فعالیت های آتشفشانی، پس از گسترش یخچال ها روی داده است، آثار یخچال های کواترنر دیده نمی شود.

 آبشار یخی

در جبهۀ جنوبی کوه دماوند آبشاری یخ زده وجود دارد که در جهان منحصر به فرد است. بلندی آن 7 متر و قطر آن 3 متر می باشد. یخ آن هیچ گاه ذوب نمی شود. در فصل تابستان، هر روز بر اثر تابش آفتاب در حدود ظهر و یک ساعت بعد از ظهر، دمای هوا به بالای صفر می  رسد و به دنبال آن آب بسیار کمی جاری می شود و در حدود 4 بعد از ظهر، دمای هوا  به زیر صفر می رسد و یخ ذوب شده دوباره منجمد می شود و به این ترتیب آبشاری یخی پدید می آید که همواره یخ زده است. در بالای این آبشار گودالی وجود دارد که در تمام طول سال پوشیده از برف است.

آبشار یخی کوه دماوند با قرار داشتن در ارتفاع ۵۱۰۰ متری، از نظر ارتفاع از سطح دریا مرتفع‌ ترین آبشار در خاورمیانه می باشد.

 

 

 

اطلاعات تکميلي

  • تاریخ و زمان حرکت: ساعت 4 بامداد چهارشنبه 13 خرداد 94
  • مدت: 3 روز
  • سطح برنامه: دشوار
  • آنتن دهی در مسیر: متوسط
  • مسیر دسترسی:

    از سمت جنوب شرقی کوه، پلور، کمپ اصلی فدراسیون (قرارگاه پلور، بارگاه اول)، رینه، دوراهی (محیط بانی)، گوسفندسرا (مسجد صاحب الزمان، بارگاه دوم) و بارگاه سوم (مجتمع کوهنوردی دماوند) در این مسیر قرار می‌گیرند.

  • هزینه ی برنامه: 100000 تومان
  • ‫منابع‬ ‫تامین‬ ‫آب‬: بیس کمپ پلور دماوند - خرید آب از بارگاه دوم و سوم - استفاده از چشمه های فصلی حاصل از ذوب برفچالها در زمان اضطرار رودخانه ها هر چند کوه دماوند از بارندگی بسيار خوبی برخوردار است، اما در مقايسه با ديگر حوضه های آبگير كشور نمی توان دماوند را كوهی پرآب ناميد. از کوه دماوند حدود 9 رود دائمی و فصلی سرچشمه می گيرد كه پنج رود در دامنه های شمالی و بقيه در نيمۀ جنوبی جريان دارند. مهم ترين رودخانه ای كه از دماوند تغذيه می شود، رود هراز است. البته سرچشمه های اصلی اين رود از دامنه های شمالی پالون گردن و حومۀ خُلنو و آزاد كوه است، اما عمده آب آن از جبهه های مختلف دماوند تامين می شود. رودخانه تینه در شمال، رودخانه هراز در جنوب و شرق و رودخانه لار در غرب این کوه واقع شده‌اند. رودخانه لار و دیوآسیاب در غرب و رود پنج او (پنج آب) در شرق دماوندکوه جاری است. آب مصرفی مردم این منطقه، به جز شيوه های سنتی، از سد خاکی لار که در جنوب غربی کوه دماوند واقع شده است، تامین می شود. چشمه ها چشمه های کوه دماوند معمولا پايين تر از ارتفاع 3500 متری ديده می شوند. معدود چشمه هایی که در ارتفاعات بلندتر قرار دارند نيز فصلی هستند. از 4000 متر به بالا چشمه ای وجود ندارد و آب باريكه های موجود، حاصل ذوب يخچال ها هستند. درجۀ حرارت برخی از چشمه ها به 70 تا 80 درجۀ سانتی گراد می رسد.
  • ‫تجهیزات‬ ‫مورد‬ ‫نیاز‬: تجهیزات کامل زمستانی و ضد طوفان - تجهیزات کامل شب مانی و کمپینگ
  • پوشش گیاهی:

    در ارتفاعات مختلف کوه دماوند، گیاهان فراوان و گوناگونی می رویند که برخی از آن ها فقط در یک ارتفاع خاصی دیده می شود.

    گیاهان این منطقه که به اسم دماوند نامگذاری شده اند عبارتند ازکلاه میرحسن دماوندی، کزل دماوندی، بومادران دماوندی، پیرگیاه دماوندی، ریش قوش دماوندی، فراموشم مکن دماوندی، زنگوله ای دماوندی، کتانی دماوندی و ماشک دماوندی.

    در ارتفاع 3200 تا 3500 متر علف و بته های بلند و خاردار و به هم پیوسته وجود دارند. برخی از انواع بته های خاردار دماوند عبارتند از: کلاه میر حسن دماوندی، خارپشتی، گونه های هزار خار (مانند گون)، بته های بنفش رنگ اسپرس پشته ای و گچ دوست گل سنگی.

    از گونه های ورموت (افسنطین) نیز در دماوند وجود دارند که عبارتند از: درمنۀ کوهی، درمنۀ معطر، درمنۀ کوهسری و گونۀ فراوان درمنۀ شرقی.

    برخی دیگر از گونه های گیاهای دماوند عبارتند از: کاج آلپ، اسپرس کوهی نیمه کروی، گون، یاسمن  صخره ای، ازمکی کوهسری، پیربهار دنایی، شبدر شاه بلوطی، ترشک کوهسری، دغدغک البرزی، پلاخور بوته ای، گالش انگور، تیره گل، نسترن وحشی، قفقازی، رُز گردآلود، گز، علف بره، چمن آراراتی، چمن گندمی آسیای مرکزی، جاروی علفی بامی، علف قرمز، جو چمنزار، ملیکای بی زبانک، علف صورتی، چاودار هراتی، شبه یولاف شکننده، ریش سنبل، خشخاش طناز، شکرتیغال و شکرتیغال مشهدی، چون جاشیر، سریش و در جاهای مرطوب زبان طلا، پیرسنبل، قدومۀ پرشاخه، جعفری فرنگی معطر، بادرنجبویۀ دنایی، خاکشیر تلخ کوتوله، گل بی مرگ طلایی، پنجه برگ نقره گون، آزاد بری، پنجه برگ همدانی، دنایی، سنبلۀ ارغوانی و مینای پرکپۀ برگ نقره ای

    دامنۀ کوه دماوند در ارتفاع 2000 تا 3500 متری کاملا پوشیده از شقایق است. این شقايق منحصر به فرد در دنيا شناخته شده است و با نام  شقايق لار در کتاب های معتبر گياه شناسی جهان به ثبت رسيده. همچنين این منطقه از لحاظ مرتع و چراگاه بسیار غنی است؛ حتی در ارتفاعات بلند دماوند نيز (زير چهار هزار متر)  از اين بابت فقر چندانی وجود ندارد.

  • گونه های حیوانی:

    اين منطقه به دليل موقعيت ويژۀ آن كه از شمال به جنگل و از جنوب به كوه های هم مرز كوير مشرف است، ميزبان انواع مختلفی از جانوران است، از جمله:

    جانوران شكارچی چهارپا

    روباه، شغال، سگ و گرگ در پیرامون دماوند پراكنده اند. اين جانوران تا ارتفاع 4000 متری کوه دماوند هم ديده می شوند. خرس ها هم در اين منطقه وجود دارند، اما بيشتر در غرب و شمال ديده می شوند و از ارتفاعات بلند دوری می كنند.

    جانوران گياه خوار

    كل، ميش، آهو، گراز، خرگوش. به جز حیوانات گراز و خرگوش كه در دشت های كوهپايه ای کوه دماوند زندگی می كنند، دیگر جانوران فصل های گرم را در ارتفاعات سپری كرده و با سرد شدن هوا به مرور ارتفاع كم می كنند. اين جانوران تا 5000 متری هم بالا می روند.

    پرندگان

    از پرندگان شكارچی، عقاب طلايی، شاهین، قرقی، جغد و خفاش را می توان نام برد. ديگر پرندگان اين منطقه تيهو، كبک، سينه سياه و طوطی داركوب هستند.

    ديگر جانوران

    تقريبا 5 نوع مار، انواع عقرب، بزمجه، انواع خانوادۀ موش ها و گوركن در اين منطقه  ديده می شوند. بیشتر گزنده های اين محدوده سم مهلكی ندارند؛ حتی نيش خطرناک ترين خزنده ها نيز تا چند ساعت پس از گزش قابل درمان است. در کوه دماوند، گزندگان در ارتفاعات بالاتر از 4000 متر، بسیار کم به چشم می خورند.

    اجساد مومیایی قلۀ کوه دماوند

    بر روی قلۀ دماوند، لاشۀ یخ زدۀ چند حیوان دیده می شود. این لاشه ها چندین سال است که در این مکان دیده می شوند و شامل حیواناتی مانند گوسفند و بز کوهی است. دلیل راه یابی این حیوانات به قلۀ کوه دماوند و مرگ آن ها به خوبی مشخص نیست؛ شاید به دلیل وجود گاز گوگرد، سرما، گرسنگی، اقدامات تحقیقاتی و ... مرده باشند.

  • سرپرست برنامه: ناصر درخشان
  • تهیه و تنظیم گزارش: محمد اعجازی
  • همنورد نمونه: همنوردان
  • تعداد نفرات شرکت کننده: 14نفر
  • اسامی نفرات شرکت کننده: ناصر درخشان - محسن رهنما - فرامرز مظفری - بهزاد سلیمانی - عباس درخشان نسب - محمد اعجازی - محسن شاهمیری - داود نورکاظمی - میلاد رهگذر - علی عیانی - علیرضا چهرقانی - نادر بدیعی همنوردان، صادق رهگذر و محمد محمودی تا ارتفاع 5500 متری، همراه با تیم صعود کننده بودند.
  • مناسبات: ولادت حضرت مهدی (عج)
خواندن 2987 دفعه آخرین ویرایش در یکشنبه, 07 جون 2015
برای ارسال نظر وارد سایت شوید